Met verbijstering en diep geschokt hebben we kennisgenomen van het plotselinge en tragische overlijden van Cynthia Ringeling. Wie haar heeft gekend, zal haar niet licht vergeten. Waar ze ook verscheen of optrad, maakte zij indruk door haar spontane optreden, haar groot inlevingsvermogen en buitengewone gedrevenheid. De wijze waarop zij dorpsbewoners, vrijwilligers, eigen medewerkers, ondernemers, ambtenaren en niet te vergeten sponsoren wist te inspireren en te enthousiasmeren, dwingt diep respect af.

Zij zette zich volledig (daarbij zichzelf nauwelijks ontziend) in voor de medemens en vooral voor de minstbedeelden in de samenleving, in Suriname maar ook in Nederland. Als alleenstaande moeder nam zij een veelheid aan taken op zich. Niets leek haar teveel. Ik heb haar zelden horen klagen, integendeel, altijd weer vooruitkijkend naar betere tijden, niet alleen voor zichzelf en haar beide kinderen maar ook voor al die mensen m.n. in achterstandsgebieden waarvoor zij zich energiek inspande. Ofschoon zij al weer heel wat jaren in Nederland woonde, pendelde ze toch regelmatig naar haar geliefde Suriname. Haar roots en betrokkenheid bij Suriname verloochende zij in het geheel niet. Dit jaar had ze plannen om langer in Suriname te blijven. Het heeft niet zo mogen zijn.

Haar initiatieven op gebied van vernieuwing van het onderwijs en empowerment met name van de binnenlandbewoners in Suriname kunnen zonder meer beschouwd worden als pionierswerk waarvan we de reikwijdte pas op termijn helemaal zullen kunnen overzien. Het feit dat zij pionierswerk verrichtte staat voor mij als een paal boven water.

Sinds haar afstuderen aan de Universiteit van Amsterdam in 1984 is zij zich gaan specialiseren in onderwijsvernieuwing en empowerment van achtergestelde gemeenschappen. Haar onderzoek resulteerde in een dissertatie over zittenblijvers in het basisonderwijs in een aantal achterstandswijken in Paramaribo. Met haar onderwijsmethode bereikte zij dat het aantal doublures met de helft werd teruggebracht. In mei 1999 promoveerde zij met lof aan de Anton de Kom Universiteit. Haar belangrijkste stelling was het eminente belang van dat kinderen reeds op jonge leeftijd structureel gestimuleerd worden in hun ontwikkeling. Haar baanbrekende studie trok niet alleen in Suriname (MINOV en PlOS) maar ook in de regio al direct de aandacht van beleidsmakers in het onderwijs. Deze maand sprak ze op inspirerende wijze tijdens een workshop in Saoedi Arabië over het door haar ontwikkelde Leri for Life programma. Begin april dit jaar bezocht de Antilliaanse Minister van Onderwijs Mevrouw Leeflang één van haar Leri for Life projecten in het binnenland. De Antilliaanse Minister toonde zich erg geïnteresseerd in samenwerking.

Naast internationale spreekbeurten (o.a. Bangkok 1994, Mexico 2008) bouwde Cynthia Ringeling in al die jaren haar kennis en ervaring uit in allerlei onderwijsprogramma’s en projecten, met financiële steun van de Surinaamse overheid, Nederlandse ambassade, IDB, OAS en UNICEF. Deze projecten hebben min of meer een vaste plaats gekregen in de verschillende overheidsprogramma’s van MINOV en PLOS.

Halverwege de jaren negentig ontwikkelde Cynthia Ringeling een programmalijn “Leri for Life” die, na aanpassing aan de lokale cultuur, in vele landen in de wereld zou kunnen worden toegepast. In 2005 ging het voorschoolse Leri for Life educatie programma van start; de activiteiten richten zich vooralsnog op Suriname.

Het Leri for Life programma gaat kortgezegd om de ontwikkeling en persoonlijke groei van mensen in een kansarme omgeving. Leri for Life biedt mensen een wenkend perspectief dat positieve krachten losmaakt en energie geeft; Anders gezegd het zet mensen in beweging om eigen verantwoordelijkheid te nemen ter verbetering van hun eigen lot binnen de eigen leefomgeving (moving people).

Naast cognitieve en sociale stimulering die het LfL programma in zich draagt, heeft het Leri for Life programma als kerngedachte – zelfredzaamheid en eigen verantwoordelijkheid. Momenteel wordt in zes dorpen in het binnenland (Boven Suriname) het Leri for Life programma uitgevoerd, mede met behulp van “twinners” en de dorpsbewoners zelf. Twinners zijn lokale en Nederlandse studenten van pedagogische opleidingen die als vrijwilligers worden ingezet bij de uitvoering van het LfL programma.

Met het heengaan van Cynthia Ringeling – de grondlegger van de Leri for Life programma’s – heeft de onderwijswereld in Suriname een inspirerend onderwijsvernieuwer en bevlogen persoonlijkheid verloren. Een Surinaamse vrouw waar we met recht trots op kunnen zijn.

Ik ben ervan overtuigd dat de Stichting Leri for Life en al haar medewerkers zich zullen blijven inzetten voor het levenswerk van deze markante Surinaamse onderwijspionier, met de onontbeerlijke steun van velen, die haar dierbaar waren.

Dr. Menno Lenstra
Honorary Ambassador Leri for Life

 


 

In memoriam the Surinam education pioneer, Cynthia Ringeling

We were deeply shocked and dismayed to learn of the sudden and tragic death, on 27 June 2010, of Cynthia Ringeling. Those who knew her will not forget her easily. Wherever she went, and wherever she was active, her spontaneity, enormous capacity for empathy and extraordinary enthusiasm made a lasting impression. The way in which she was able to inspire and enthuse people from all walks of life – villagers, volunteers, her own assistants, entrepreneurs, civil servants and, not least, sponsors – demands deep respect.

She put herself completely at the disposal of her fellow human beings, especially the least fortunate in society, in Surinam, but also in the Netherlands (to the detriment, almost, of her own needs). As a single parent, she took on a multiplicity of tasks without hesitation. Nothing seemed to be too much for her. I hardly ever heard her complain. On the contrary, Cynthia’s natural reaction was always to look towards better times, not only for herself and her two children, but also for other people, especially those living in the deprived areas on which she expended so much energy. Although she had lived in the Netherlands for many years, she ‘commuted’ regularly back and forth to her beloved Surinam. She never renounced her roots and involvement with Surinam. In the year of her death, she had planned to stay longer in Surinam. But that was not to be.

Her initiatives in the field of educational renewal and empowerment, especially with respect to the inhabitants of the interior regions of Surinam, can be considered as pioneering work, the significance of which will only become clear at a later date. That this work was pioneering is, in my opinion, beyond doubt.

After graduating from the University of Amsterdam in 1984, Cynthia Ringeling began to specialize in the educational renewal and empowerment of deprived communities. Her research resulted in a dissertation focused on students attending schools in various deprived districts of Paramaribo, who had to repeat a year of their primary education. The didactic teaching method that she developed resulted in a 50% reduction in the number of children who had to re-sit a year. In May 1999, she was awarded a Ph.D., with cum laude, from the Anton de Kom University. Her most telling proposition with respect to the development of young children was to stress the importance of constantly stimulating them in a structural way from an early age. Her innovative research attracted the attention not only of the MINOV and PIOS in Surinam, but also of educational policy-makers further afield. During a workshop held in Saudi Arabia, Cynthia spoke inspiringly about her Leri for Life programme. The Minister of Education for the Dutch Antilles, Mrs Leeflang, visited one of Cynthia’s Leri for Life projects and expressed a strong interest in cooperating with the programme.

During those years, in addition to attending international presentations (including Bangkok in 1994 and Mexico in 2008), Cynthia Ringeling deepened her knowledge and experience by looking at a wide range of didactic programmes and projects supported financially by the government of Surinam, the Dutch Embassy, the IDB, OAS and UNICEF. These projects have gained a more or less accepted status within the government programmes of the MINOV and the PLOS.

It was halfway through the 1990’s that Cynthia Ringeling began to develop her teaching method Leri for Life. It was a method that could be easily incorporated into local cultures, and so could be applied in many countries throughout the world. The pre-school Leri for Life teaching programme was launched in 2005, with activities still focused on the culture of Surinam.

In a nutshell, the Leri for Life programme is focused on the development and personal growth of children who live in deprived environments. The programme offers these children an inviting perspective, thereby releasing energy and positive forces. Put in another way, the aim is to energize participants to take responsibility for themselves within their own environment to improve their perspectives in life.

In addition to the cognitive and social stimulation inherent in the programme, the core concepts behind the Leri for Life programme are individual independence and self-responsibility. In other words: don’t wait for others; do it yourself! The Leri for Life programme is currently being carried out in six villages in the interior of Surinam (in Upper Surinam), partly with the help of ‘twinners’ and partly by the villagers themselves. ‘Twinners’ are students – local students and students from the Netherlands – studying at teacher-training colleges, who work as volunteers teaching the Leri for Life programme.

With the passing away of Cynthia Ringeling – the founder of the Leri for Life programme – the educational world in Surinam has lost an inspiring didactic innovator and an inspiring personality; a woman of Surinam to be truly proud of.

I am convinced that the Foundation Leri for Life, and all the people who work for it will continue to devote time and energy to further the life’s work of this outstanding education pioneer from Surinam, and to enjoy the indispensable support of the many who meant so much to her.

Dr. Menno Lenstra

Honorary Ambassador,

Leri for Life, July 2010.