Santigron

In maart 2005 is bestuurslid Afra Jonker tijdens haar verblijf in Suriname een paar dagen in Santigron geweest om zich te orienteren voor de start van het project. Lise Menig, geboren in Santigron, was haar gastvrouw. Door de week woont ze in de stad maar elk weekend gaat ze naar haar huis terug.

orientatiereis_1 Santigron is een van de dorpen waar Leri for Life is gestart. Het dorp is opgericht door slaven die zich vrijgevochten hebben ten tijde van de slavernij. Ze vestigden zich aan de Saramaccarivier. Het is een uur rijden van de hoofdstad. Er wonen zo’n 250 kinderen, ongeveer, niemand heeft ze geteld. Ze gaan van 8.00 uur tot 13.00 uur naar school, daarna is het hele dorp hun speelplaats. Er komen vrijwel geen auto’s, de wegen zijn van zand. De mensen die er wonen hebben besloten dat ze geen honden en katten toelaten in het dorp. De enige dieren die je er ziet zijn de kippen, die los rondlopen.

orientatiereis_2Veel mannen zijn door de week in Paramaribo waar ze werken. Vrouwen zijn vrijwel de gehele dag bezig met huishoudelijk werk. Je ziet ze bij hun huis de was of afwas doen met water uit de grote regenton of ze wassen in de rivier. Ze vegen meerdere keren per dag hun huis, met bezems die ze maken van speciale takken. Cassave wordt geschild, kruiden en groenten geplukt. Koken gebeurt op het speciale overdekte kookplaatsje naast ieders huis. Baby’s worden gevoed, onkruid gewied. Oude mannen snijden hout tot kleine voorwerpen of knopen enkel- en polsbandjes met belletjes voor traditionele dansen. Alles wordt met de hand gedaan. Elektriciteit is er alleen tussen zes en twaalf uur ’s avonds. Een enkeling heeft televisie.

Kinderen vermaken zich na school met knikkeren, waarvoor ze noten gebruiken. Ze klimmen in bomen, spelen met oude fietswielen, tekenen met een stokje in het zand of hangen gewoon wat rond. Als je ergens naar toe loopt maak je met iedereen even een praatje. De meeste mensen zijn familie van elkaar. Je bent nooit alleen. Je ziet overal groepjes mensen staan, zitten of lopen.

orientatiereis_3De inrichting van de huizen is eenvoudig. Elke keukenwand hangt vol met veel potten, pannen, mokken en bestek. De kraan is buiten, aan een grote zwarte plastic regenton. Sinds twee jaar staat er een bij elk huis. Om die reden gaat men wel steeds minder naar de rivier om gezamenlijk te baden en de was te doen. Sommigen hebben een eigen doucheruimte naast hun huis gebouwd. In de woonkamer hangen wat foto’s van familieleden aan de wand, wat souvenirs of religieuze prenten. Er staat een bankstel en de meesten hebben wat stukken zeil als vloerbedekking. Door de week is het erg rustig in het dorp. In het weekend, als de mannen weer terug zijn, hoor je overal muziek uit radio’s en casetterecorders. Santigron kent vier kapiteins, drie mannen en een vrouw. Zij hebben de leiding, en ongeveer tien basja’s zijn verantwoordelijk voor de uitvoering van de genomen besluiten. Zowel mannen als vrouwen kunnen tot Kapitein of Basja benoemd worden. Deze functie krijg je voor het leven.

Wij danken Lise en de bewoners van Santigron voor hun gastvrijheid.


Pikin Poika

orientatiereis_4
Ook hier is het project gestart. Pikin Poika ligt vlak bij Santigron. Er wonen Indianen van de Cariben stam. Anders dan in Santigron staan de huizen hier nogal ver verspreid van elkaar. Ieder heeft zijn eigen erf gescheiden door wegen en vegetatie. In Pikin Poika hebben we alleen de kapitein bezocht. Zij is een vrouw die voor tien jaar is gekozen en verantwoordelijk is voor de ontwikkeling van het dorp. Ze is enthousiast om te beginnen met het Leri for Life programma.

 

When Kraktie Boardmember Afra Jonker was in Surinam she spent a few days in Santigron to become informed about the start of the Leri for Life Project. Lise Menig, born in Santigron, was her hostess.


 

 

Santigron

When Kraktie Boardmember Afra Jonker was in Surinam she spent a few days in Santigron to become informed about the start of the Leri for Life Project. Lise Menig, born in Santigron, was her hostess. During weekdays Lise lives in Paramaribo but every weekend she goes home.

orientatiereis_1

Santigron is one of the villages where Leri for Life has made a start. In slavery times the village was founded by slaves who had fought themselves free. They settled on the banks of the River Salamacca. It is an hour’s drive from the capital. There are about 250 children living there, nobody has counted them. They go to school from 8 AM till 1 PM, after that the whole village is their playground. There are hardly any cars, the roads are just sand. The inhabitants have decided that cats and dogs are not allowed into the village. The only animals to be seen are chickens roaming about freely.

orientatiereis_2

Many men spend the week in Paramaribo where they work. The women spend nearly all day doing household chores. One sees them washing up or doing their laundry near their homes with water collected in a big water container. They also wash in the river. They sweep their house often, with a broom made of suitable branches. They peal cassave, pick herbs and vegetables. Cooking is done on a covered space next to everybody’s house. Baby’s are being fed, they spend a moment weeding their gardens. Old men do woodwork or knot anklebands and bracelets with bells for traditional dances. Everything is done by hand. Electricity is only on between 6PM and midnight. A few people have TV. 

After school the children use nuts as marbles, climb trees, play with old bike wheels, draw with sticks in the sand or lounge about. When you go for a walk you talk with everybody on the way, most of the people are members of the same family. One is never alone, you see groups of people everywhere, standing about, walking or sitting together.

orientatiereis_3

The furnishing of the houses is simple. Every kitchen wall is full of pots and pans, mugs and cutlery. The tap is outside on the black plastic water container. Since two years there is one at every house, which has changed the custom to bathe and wash together in the river. Some people have even built their own shower next to their house. The walls of the livingroom are decorated with photo’s of family members, souvenirs, religious prints. There is a settee and lino covering the floor.

It is very quiet in the village during the week but when the men are home during the weekend one hears music everywhere from radio or cassette recorders. Santigron has four Captains, three men and one woman. They govern the village and about ten so-called Basja’s are responsible for implementing the decisions. Both men and women can be appointed –for life- as Captain or Basja.

We thank Lise and the village people of Santigron for their hospitality.


Pikin Poika

orientatiereis_4 The village of Pikin Poika has also started up the Leri for Life Project. It is very near Santigron, inhabited by Indians of the Cariben tribe. Here the houses are scattered further apart. Everyone has a yard separated by paths or vegetation. In Pikin Poika we only visited the Captain, a woman who has been chosen for ten years. She is responsible for the development of the village and is thrilled to start working with the Leri for Life programme.